PAŃSTWOWA AGENCJA ROZWIĄZYWANIA PROBLEMÓW ALKOHOLOWYCH

24 czerwca 2008 r. w dzienniku „Polska” ukazał się artykuł Pana Roberta Kiewlicza pt. „Za sprzedanie piwa dziecku sklepikarz pójdzie z torbami”. Artykuł ten zawiera szereg niezgodnych z prawdą twierdzeń na temat opracowywanej przez Ministerstwo Zdrowia i Państwową Agencję Rozwiązywania Problemów Alkoholowych ustawy o zmianie ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi i ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.

Tu zobacz artykuł >>>>>

 

 

1) Niezgodne z prawdą jest twierdzenie, iż obecnie obowiązującą karą dla osoby która dopuściła się sprzedaży alkoholu osobie małoletniej jest „mandat i utrata koncesji na alkohol”. W obecnym stanie prawnym wyżej wymieniony czyn jest przestępstwem za który sprawca może zostać ukarany grzywną. Sąd może także orzec wobec takiej osoby zakaz prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie obrotu napojami alkoholowymi na okres od roku do 10 lat. Ponadto zauważyć należy, iż możliwość pozbawienia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych przedsiębiorcy, który dopuścił się przestępstwa z art. 43 ustawy o wychowaniu w trzeźwości wynika z przepisów już obowiązujących - jako obligatoryjna sankcja administracyjna wynikająca z art. 18 ust. 10. - przepis ten dotyczył jednak jedynie przedsiębiorców, którzy w chwili popełnienia przestępstwa posiadali zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych. Paradoksalnie więc dotychczasowe przepisy faworyzowały sprawców, którzy sprzedawali alkohol bez zezwolenia. Celem obecnej nowelizacji, która proponuje wprowadzenia obligatoryjnego środka karnego w postaci orzeczenia zakazu prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie obrotu napojami alkoholowymi dla sprawców, którzy prowadzili sprzedaż i podawanie alkoholu bez zezwolenia lub sprzecznie z jego warunkami jest przede wszystkim zapewnienie prowadzenia obrotu napojami alkoholowymi w sposób odpowiedzialny a w szczególności zmniejszenie liczby przypadków sprzedaży alkoholu osobom niepełnoletnim oraz osobom znajdującym się w stanie nietrzeźwym, a także zapewnienia czasowego wyłączenia z obrotu prawnego przedsiębiorców, którzy prowadzili sprzedaż napojów alkoholowych bez wymaganego zezwolenia.
2) Nie jest prawdą, iż projekt nowelizacji przewiduje wprowadzenie przymusowego leczenia alkoholików zawiera on jedynie zapisy nieznacznie modyfikujące istniejącą od kilkunastu lat procedurę zobowiązania do poddania się leczeniu odwykowemu. Zmiany te podlegają przede wszystkim na rozszerzeniu kręgu osób uprawnionych do występowania do sądu z wnioskiem o poddanie osoby leczeniu odwykowemu na osoby najbliższe osoby zobowiązywanej a nie jak to miało miejsce dotychczas jedynie gminne komisje rozwiązywania problemów alkoholowych i prokuratora. W polskim porządku prawnym nie ma podstaw do prowadzenia leczenia odwykowego w formie przymusowej i projektowana nowelizacja z całą pewnością nie zamierza unormowań takich wprowadzać.
3) Zakaz picia alkoholu na ulicach, placach i w parkach wprowadzony został nowelizacją ustawy z 2001 r. i nie jest przedmiotem obecnej nowelizacji.
4) Nowelizacja nie przewiduje utworzenia na obszarze całego kraju „specjalnych samorządowych ośrodków izolacyjnych” ani też likwidacji izb wytrzeźwień.
5) Jest prawdą, iż osoba która została zatrzymana w celu wytrzeźwienia z powodu agresywnych zachowań zagrażających życiu lub zdrowiu innych osób lub też zakłócających porządek publiczny może się liczyć z poniesieniem odpowiedzialności karnej lub odpowiedzialności z tytułu popełnienia wykroczenia. Wynikało to już z dotychczas obowiązujących przepisów. Nie odpowiada natomiast absolutnie prawdzie podana w artykule informacja jakoby zgodnie z nowelizacją pobyt w izbie wytrzeźwień mógł zakończyć się postawieniem przed sądem mogącym zarządzić przymusowy odwyk.
2014 PARPA - Państwowa Agencja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych -  Polityka Plików Cookie